De eerste generatie
Johannes Willem Boeijenga, was van oorsprong zilversmid en graveur, maar toen in dat vak de klad kwam, moest hij wat anders. Nu las Boeijenga altijd veel en dat bracht hem op de gedachte zich een bestaan op te bouwen in de verkoop van boeken en in 1887 werd de zaak geopend. Ook gingen er sigaren en andere tabakswaar over de toonbank.

De zaken gingen voorspoedig. Al gauw werd het pandje op de Oude Koemarkt te klein en verhuisde het bedrijf naar het Kleinzand.

De tweede generatie
Toen in 1901 zoon Fedde (2e generatie) in de zaak werd opgenomen, werd een verzendboekhandel opgezet en verscheen er een eerste catalogus. "Bazar van goedkoope boeken", prijkte op de omslag. "Inhoudende een keurige verzameling van Chr. lectuur voor Huiskamer en Bibliotheek. Verhalen voor jong en oud van een groot aantal bekende schrijvers".
De zaken werden uitgebreid. Er worden boekverkopingen in plaatsen en dorpen in de omgeving op touw gezet. Met de hondenkar, volgeladen met kisten boeken, reisde Boeijenga door Friesland. Tot in Dokkum strekten de reizen zich uit. Dinsdags nam de beurtvaarder de kisten met boeken mee en woensdags volgden de Boeijenga's met het Dokkummer Lokaaltsje. Drie dagen per week werd daar verkocht. Er werd in Dokkum overnacht bij familieleden.



Eigen krant
Ook in de politiek roerde de oude Boeijenga, een trouw kerklid die in 1884 met de Doleantie mee ging, zich danig. Felle debatten met Domela Nieuwenhuis ging hij niet uit de weg. Eens werden na zo’n debat door een stelletje politieke heethoofden de ramen van zijn winkel ingegooid. De strijdvaardige Boeijenga gaf ook politieke brochures uit en een krant: "De Getuige, christelijk sociaal weekblad", dat in 1893 voor het eerst verscheen en tot 1924 heeft bestaan. Toen werd het op opgeheven en opgenomen in "De Standaard". Dr. Abraham Kuyper en ook Colijn komen voor in het bewaard gebleven abonnementenboek.
Ruimtegebrek noopte in 1907 opnieuw tot verplaatsing van het bedrijf. Nu werd ruimte gevonden in de Peperstraat. Net na het uitbreken van de eerste wereldoorlog, werd er weer verhuisd. De Boeijenga's - inmiddels was ook de jongste zoon Johannes (2e generatie) in het bedrijf gekomen om de kantoorboekhandel te leiden - namen hun intrek in een voormalige tabaksfabriek aan het Grootzand. Na de oorlog werden de zaken energiek aangepakt. De uitgeverij werd verder uitgebreid en ook de verzendboekhandel werd weer op gang gebracht. Er kwam leven in de brouwerij na de moeilijke oorlogsjaren.
Fedde Boeijenga was ook raadslid en loco-burgemeester in Sneek.

De derde generatie (Zie ook een interview in Het ORGEL 1975/06)
Rond 1926 werd op vijftienjarige leeftijd de derde generatie Boeijenga, Johannes Willem, van Fedde, in het bedrijf opgenomen. Eigenlijk tegen wil en dank, want Johannes Willem had een muzikale opleiding genoten met als doel zijn brood te verdienen als musicus.Als jongetje van negen jaar kreeg hij al orgelles. Drie jaar later verving hij al geregeld de organist van de Gereformeerde Zuiderkerk. Boeijenga voltooide zijn opleiding in Leeuwarden, waar hij eerst studeerde bij Jan Paardekooper en later bij diens opvolger George Stam. Meer dan twintig .jaar speelde Boeijenga op het orgel van de Sneker Noorderkerk en sedert 1962 was hij als organist verbonden aan het verpleeghuis Bloemkamp in Bolsward.

Historisch pand
In de twintiger jaren, toen Boeijenga zijn muziekstudie afrondde, was er echter weinig emplooi voor musici en zijn vader achtte het daarom beter dat zoonlief ook maar in de zaak kwam. Johannes Willem kon weinig anders. Twee jaar later werd het huidige pand aan het Kleinzand 165 gekocht. Een gebouw met historie, want ten tijde van de afscheiding werden in dit pand onder leiding van mannen als De Cock en Van Velzen clandestiene godsdienstoefeningen gehouden, die vaker dan eens werden ontbonden door het plaatselijk gezag. Boeijenga Sr., Fedde dus, begon aan het Kleinzand met de verkoop van muziekboeken, terwijl zijn broer Johannes aan het Grootzand de kantoorboekhandel bleef leiden. Dat duurde tot 1930. Toen ging hij in de journalistiek.
De slechte dertiger jaren braken aan. De verzendboekhandel liep niet meer, zoals hij gelopen had. De verzendkosten waren hoog, de belangstelling klein. In die tijd kwam echter de fleur in de handel in muziekliteratuur. Populaire wijsjes, kerkbundels en dat soort dingen, gingen vlot over de toonbank. Boeijenga ging uitgaven verkopen, die nergens anders waren te krijgen. Johannes Willem Boeijenga Feddeszn legde zich, gezien zijn achterrond, toe op de muziekuitgeverij.

Buitenlandse aandacht
Nadat zijn vader Fedde in 1954 was overleden, begon de uitbouw van de muziekhandel pas goed. Internationaal werden contacten gelegd. Vooral met universiteiten in Amerika bestonden goede banden. Import kwam op gang uit landen als bv. Spanje, Portugal, Duitsland en Frankrijk. De activiteiten van Boeijenga begonnen in het buitenland de aandacht te trekken en de handel in muziekliteratuur werd steeds belangrijker. Men gaf een eigen informatieblad uit, na eerst met losse stencils gewerkt te hebben.
Niet alleen bladmuziek wordt verkocht, maar ook boeken over muziekgeschiedenis en bij voorbeeld orgelbouw.
De muziekliteratuur vindt voornamelijk aftrek bij muziekscholen, muziekleraren, orgelstudenten en uiteraard bij amateur-organisten.

Eigen uitgaven
Eigen uitgaven verzorgt de firma Boeijenga ook. Bekende uitgaves zijn bv. "Nederlandse Klaviermuziek uit de 18e eeuw" door Gert Oost en "A Guide to duo and trio playing" van Jacques van Oortmerssen.



Laatste generatie
In 1969 werd Fedde Boeijenga (4e generatie) in de zaak opgenomen. Toen vader Boeijenga overleed zette hij samen met zijn moeder de zaak voort. Na haar dood dreef hij de zaak geheel alleen. Hij overleed zeer plotseling in april 2004 op 56-jarige leeftijd. Hij was vrijgezel, zodat er geen kinderen meer als opvolger konden functioneren, waarmee een lange familietraditie werd afgesloten.

Gelukkig werd een geschikte overnamekandidaat gevonden zodat de zaak onder dezelfde naam kan worden voortgezet. Vanaf juni 2004 is de zaak voortgezet door Wybe Sierksma en diens zoon Arjen, eerst in Sneek en vanaf 2005 in Veenhuizen (Drenthe).